Elke behandelaar in de ggz heeft regelmatig te maken met de gevolgen van hersenbeschadiging, maar het specifieke karakter van deze stoornissen wordt te weinig onderkend. De classificatie van neuropsychiatrische stoornissen is volledig op de functionele psychiatrie geënt en daardoor nagenoeg onbruikbaar. Dat komt onder meer tot uiting bij de beeldvormende diagnostiek: het onderzoek wordt eerder belemmerd dan ondersteund door de dsm- en de icd-classificaties.
Ook in de dagelijkse praktijk van de Nederlandse ggz komt het bijzondere karakter van neuropsychiatrische stoornissen onvoldoende tot zijn recht. De zorg voor deze doelgroep is versnipperd en de specifieke problemen worden te weinig onderkend.
Doel van deze discussie is het inschatten van de mogelijkheden om tot een alternatieve classificatie van neuropsychiatrische stoornissen te komen en op basis daarvan het onderzoek te faciliteren en de patiëntenzorg te verbeteren. Daarbij wordt literatuuronderzoek en eigen onderzoek gebruikt.
Voortbouwend op inzichten uit de Europese neuropsychiatrische traditie zijn pogingen ondernomen om de classificatie van neuropsychiatrische stoornissen op een nieuwe leest te schoeien. Deze alternatieve classificaties doen meer recht aan de stoornissen en stimuleren vernieuwingen in wetenschappelijke onderzoek en patiëntenzorg. De Europese neuropsychiatrische traditie biedt aanknopingspunten voor een vernieuwing van de diagnostische classificatie van neuropsychiatrische stoornissen en geeft zo nieuwe impulsen aan onderzoek en patiëntenzorg.