achtergrond Na 5 tot 25 jaar werden 41 (jong)volwassenen met een autismespectrumstoornis die als kind behandeld werden in de kinderpsychiatrische kliniek van het Erasmus MC-Sophia weer opgezocht om te onderzoeken hoe zij functioneerden in de maatschappij.
doel Deze presentatie zal ingaan op het volwassen functioneren van klinisch behandelde kinderen met een autismespectrumstoornis.
methoden Alle opnames in de kinderpsychiatrische kliniek tussen 1979 tot 1999 werden in 2006 weer opgezocht door middel van een uitgebreid follow-uponderzoek. Specifiek werd gekeken naar de psychiatrische diagnoses, emotionele problemen en/of gedragsproblemen, maatschappelijk functioneren en continuïteit van hulp.
resultaten De kinderen die destijds werden gediagnosticeerd met een autismespectrumstoornis hadden ten opzichte van personen uit de algemene bevolking of oud-patiënten met een andere psychiatrische diagnose meer emotionele problemen en/of gedragsproblemen, vooral op het gebied van denken, teruggetrokken gedrag en problemen in de aandacht en concentratie. Op maatschappelijk gebied waren zij vaak alleenstaand, hadden zij geen kinderen, hadden een laag beroepsniveau en waren vaak werkzaam op een sociale werkplaats en/of dagbesteding. Continuïteit van hulp na ontslag uit de kinderpsychiatrische kliniek bestond voor 78% (27% ambulant, 51% klinisch) van hen gedurende een periode. Tijdens de follow-upperiode ontving 27% hulp. Voor 40% bestond de gaf-score (< 40 punten) uit ernstige beperkingen in het functioneren en werd ondersteuning aangeraden.
conclusie Hoewel gevonden werd dat een meerderheid beperkingen ondervond op volwassen leeftijd op het gebied psychisch en maatschappelijk functioneren, bestond voor slechts de helft een ongunstige uitkomst in termen van werkloosheid, psychopathologie en ondersteuning.