achtergrond Er bestaat geen richtlijn voor risicotaxatie van suïcidaliteit bij adolescenten in Nederland. In de meeste richtlijnen voor beoordeling van suïcidaliteit wordt uitgegaan van risicofactoren op groepsniveau. Er is geen onderzoek dat zich specifiek op adolescenten gericht heeft. De gebruikte factoren zijn geëxtrapoleerd van volwassenen. De clinicus zal in de praktijk vaak zowel objectieve factoren als meer subjectieve een rol laten spelen in zijn oordeel. De interventies die ingezet worden, zijn afhankelijk van het risico. Wij willen in de discussie kijken of het mogelijk en wenselijk is om een richtlijn voor de beoordeling van suïcidaliteit bij adolescenten te maken, welke factoren daarin opgenomen zouden moeten worden en welke interventies bij suïcidaliteit ingezet zouden kunnen worden.
vorm (1) Korte presentatie over risicofactoren van suïcidaliteit op groepsniveau. (2) Formuleren van subjectieve risicofactoren in samenspraak met deelnemers. (3) Discussie over de vraag of het wenselijk en mogelijk een richtlijn te ontwerpen waarin zowel objectieve als subjectieve risicofactoren zijn opgenomen. (4) Korte inleiding over risicotaxatie en interventie bij de eerste suïcidepoging in het kinderziekenhuis. (5) Formuleren van interventies gebaseerd op het getaxeerde risico met alle deelnemers.
leerdoel Aan het einde van de sessie wordt de deelnemer geacht beter in staat te zijn om bij jongeren het risico op suïcide te taxeren en een mening te hebben over de wenselijkheid en mogelijkheid van het formuleren van een richtlijn voor risicotaxatie bij suïcidaliteit bij adolescenten. Bovendien moet de deelnemer dan kunnen reflecteren over welke bevindingen leiden tot een duidelijke mate van bezorgdheid die indicatief kan zijn voor de uit te voeren interventie.