achtergrond In de behandeling van patiënten met een low level borderlinepersoonlijkheidsstoornis (bps) kan het aanbieden van hulp in de vorm van Assertive Community Treatment (act) iatrogene schade veroorzaken. Doordat gedesorganiseerde hechting de meest voorkomende onveilige hechtingsstijl is bij de bps, kan de act-benadering, met steeds nieuwe of andere behandelaars van verschillende disciplines, veel onveiligheid creëren. Dit kan leiden tot splitting en nieuwe hechtingstrauma's voor de patiënt, waardoor het toch al beperkt mentaliserend vermogen nog verder wordt ondermijnd. We bakken zo de splitsing voor. Casemanagement, begeleiding door een vaste behandelaar daarentegen biedt hechtingsmogelijkheden waarin de cliënt kan groeien, leren experimenteren en leren mentaliseren in een veilige setting. De overige disciplines blijven dan meer op de achtergrond. Of ligt het toch heel anders? Biedt het palet aan hulpverleners juist meer kansen dat het met één van hen wel echt klikt? act biedt de cliënt de mogelijkheid om zelf te kiezen: de onveilig gehechte bps-cliënt kiest zijn eigen 'ouders'!
vorm Na een inleiding over dit thema volgt een discussie aan de hand van stellingen.
leerdoel Leerdoel van de discussiegroep is om bij deze categorie cliënten iatrogene schade te leren voorkomen. Aan het einde van de sessie heeft de deelnemer meer zicht op de risico's van iatrogene schade in de behandeling van patiënten met borderlinepersoonlijkheidsstoornissen.