achtergrond Uit recente literatuur blijkt dat persoonlijkheidsstoornissen voorkomen bij 10-15% van de normale bevolking en bij rond de 60% van de psychiatrische patiënten. De etiologie is multicausaal waarbij biologische, genetische en ontwikkelingsfactoren zich op een ingewikkelde en idiosyncratische manier vermengen tot de uiteindelijke persoonlijkheid. Bepaalde biologische en genetische correlaten zoals neuroticisme en impulsiviteit predisponeren tot de ontwikkeling van persoonlijkheidspathologie. Daarnaast zijn ontwikkelingsfactoren hierbij van doorslaggevend belang zoals een voorgeschiedenis met seksueel misbruik in de kinderjaren. Het blijkt dat persoonlijkheidsstoornissen minder stabiel zijn dan altijd gedacht werd; bepaalde facetten zijn veranderlijk en daarmee ook beïnvloedbaar als het gaat over behandeling en preventie. Ook blijken moderne behandelingen, bijvoorbeeld met nieuwe vormen van farmaco- en psychotherapie, te leiden tot positievere resultaten.
leerdoel Deelnemers krijgen inzicht vanuit recente onderzoeksliteratuur in biologie, genetica en klinisch beloop van persoonlijkheidsstoornissen. De zojuist verschenen Multidisciplinaire Richtlijn Persoonlijkheidsstoornissen zal geplaatst worden in het perspectief van recent internationaal onderzoek over etiologie en behandelbaarheid (zowel met biologische als met psychotherapeutische methoden) van persoonlijkheidsstoornissen, in het bijzonder de borderlinepersoonlijkheidsstoornis.
methoden Presentatie van relevante onderzoeksliteratuur en discussie met deelnemers.
resultaten De deelnemers hebben aan het einde van de workshop een beter inzicht in biologie, genetica en klinisch beloop van persoonlijkheidsstoornissen.
conclusie Het is klinisch relevant om bij patiënten met persoonlijkheidsstoornissen onderliggende biologische en genetische factoren te onderzoeken alsmede relevante parameters uit de voorgeschiedenis.