achtergrond Besproken wordt de chronisch psychiatrische problematiek van een patiënte in de leeftijdscategorie 60 tot 70 jaar. Er wordt ingegaan op het reeds jaren bestaande verzoek om hulp bij zelfdoding. De zorgvuldigheidseisen worden belicht en met name zal aandacht besteed worden aan het uiteindelijke traject voor hulp bij zelfdoding. Daarbij wordt ingegaan op het contact met naasten, op de rol van de te raadplegen consulenten, de wenselijkheid daar ook een scen-arts bij te betrekken, de praktische uitvoering van de hulp bij zelfdoding, de rol van de gemeentelijk lijkschouwer, de dienstdoende officier van justitie en het oordeel van de regionale toetsingscommissie.
doel Zicht krijgen op de praktijk van hulp bij zelfdoding van psychiatrisch patiënten.
methoden Bespreken van een casus.
resultaten Inzicht krijgen in de praktijk van hulp bij zelfdoding van psychiatrische patiënten.
conclusie Meer zicht op de voetangels en klemmen in de praktijk van hulp bij zelfdoding van psychiatrische patiënten.