achtergrond Er zijn weinig tot geen vergelijkende onderzoeken beschikbaar naar de relatieve effectiviteit van psychoanalytische psychotherapie, farmacotherapie en de combinatie van deze twee bij depressies.
doel Op basis van de mega-analyse is de relatieve effectiviteit bepaald van kortdurende psychodynamische steungevende psychotherapie (kpsp), farmacotherapie en gecombineerde therapie.
methoden De gepoolde gegevens van 313 patiënten behandeld in drie gerandomiseerde onderzoeken werden geanalyseerd. De methodologische en procedurele kenmerken van de drie onderzoeken kwamen overeen. De uitkomst werd beoordeeld door onafhankelijke beoordelaars met de Hamilton Depression Rating Scale (ham-d), door de patiënt met de Symptom Checklist (scl-90) en door de behandelaar met de Clinical Global Impression Scale (cgi).
resultaten De remissiepercentages gemeten met de ham-d waren: gecombineerde therapie 40%, kpsp 31% en farmacotherapie 24%. Gecombineerde therapie werd op alle drie uitkomstmaten als significant effectiever beoordeeld dan farmacotherapie. Met de ham-d werden geen significante verschillen gevonden tussen kpsp en farmacotherapie maar volgens de scl-90 en de cgi was kpsp beter. Tussen gecombineerde therapie en kpsp werd geen verschil gevonden met de ham-d en de cgi, maar patiënten vonden gecombineerde therapie wel beter.
conclusie De resultaten van deze mega-analyse suggereren eenduidig dat gecombineerde therapie effectiever is dan farmacotherapie alleen. De overige verschillen tussen de behandelopties variëren per meetinstrument. De resultaten dragen bij aan een verdere empirische onderbouwing van de effectiviteit van psychoanalytische therapie bij depressies en illustreren het nut van meerdere vormen van effectmeting.