achtergrond Het metabool syndroom is bij patiënten met schizofrenie en verwante stoornissen beduidend vaker aanwezig dan en de vergelijkbare leeftijdsgroep van de algemene bevolking. Het voornaamste gevolg van het metabool syndroom is verhoogde cardiovasculaire morbiditeit en mortaliteit, wat resulteert in een even forse als zorgelijke verkorting van de levensverwachting met gemiddeld 15-20 jaar. Volgens de meest gangbare richtlijn dient metabole screening bij patiënten die behandeld worden met antipsychotica jaarlijks plaats te vinden. Onderzoek wijst uit dat in de praktijk van maximaal 25% van de patiënten documentatie van enige metabole screening in de dossiers is terug te vinden. Het percentage patiënten dat een volledige metabole screening ondergaat, ligt beneden de 10%.
doel (1) De haalbaarheid vaststellen van het uitvoeren van metabole screening binnen een fact-team. (2) De uitkomsten van de metabole screening. (3) De factoren vaststellen die deelname aan metabole screening belemmeren.
methoden Alle ambulante patiënten van één fact-team werden door de nurse practitioner opgeroepen om deel te nemen aan de jaarlijkse metabole screening.
resultaten Het metabool syndroom is bij 48% van de patiënten aanwezig tegen 23% in de vergelijkbare algemene bevolking. Met deze aanpak was het mogelijk om 75% van de ambulante patiënten volledig metabool te screenen, wat een aanzienlijke verbetering betekent vergeleken met < 10% bij 'act-gebruikelijke zorg'.
conclusie Wij bevelen aan om het werkterrein van de fact-teams te verbreden met de metabole screening zodat de richtlijn van verplichte jaarlijkse metabole screening zo veel mogelijk in praktijk kan worden gebracht.