achtergrond Aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (adhd) is een veel voorkomende stoornis die een grote impact heeft op de ontwikkeling. Zo blijkt uit de literatuur onder andere dat pubers meer antisociaal gedrag vertonen, er een verhoogd risico op verslavingsproblematiek bestaat en er een hoger risico op delinquent gedrag is.
doel In deze presentatie zal het verband worden besproken tussen adhd en delictgedrag, zal de behandeling van adhd met delictgedrag worden besproken en zullen er aanbevelingen worden gedaan hoe delictgedrag bij adhd te voorkomen.
methoden In de eerste helft van deze presentatie zal een overzicht worden gepresenteerd over wat er bekend is uit de literatuur over dit onderwerp. De tweede helft bestaat uit het presenteren van de resultaten van intern onderzoek bij een polikliniek voor forensische psychiatrie. Dit betreft een onderzoek naar de behandelingsvoorgeschiedenis van jeugdigen en volwassenen met adhd die zich vanwege een delict onder behandeling laten stellen. Tot slot zullen de implicaties van de resultaten worden besproken en worden er aanbevelingen gedaan voor behandeling van adhd met delictgedrag en hoe delictgedrag bij adhd te voorkomen.
resultaten Uit literatuuronderzoek en eigen onderzoek blijkt dat vooral onbehandelde adhd een risicofactor is voor het ontwikkelen van delictgedrag. Uit onderzoek bij De Waag blijkt dat veel volwassenen die aangemeld worden vanwege delicten, niet eerder gediagnosticeerd zijn met adhd ondanks jarenlang disfunctioneren. Voorts blijkt dat, als er wel eerder adhd is vastgesteld, men hiervoor niet optimaal is behandeld. Er zijn verschillende factoren aan te wijzen die de therapietrouw negatief beïnvloeden. Interventies gericht op het verhogen van de therapietrouw bij adolescenten en volwassenen zijn zeer belangrijk ter preventie van delictgedrag.
conclusie Vroegtijdige diagnostiek van adhd en optimale levenslange behandeling van adhd kunnen delictgedrag voorkomen en verminderen.