achtergrond Het delirium is een organisch psychiatrische stoornis die onafhankelijk samenhangt met diverse negatieve uitkomstmaten, zoals een verhoogde kans op complicaties, toegenomen sterfte, verlengde opnameduur en hogere kosten. Van het delirium worden drie subtypen onderscheiden: het hyperkinetische-hyperactieve delirium, het hypokinetische-hypoactieve delirium, ook wel 'het stille delirium' genoemd en een mengvorm van de eerdere twee vormen; het gemengde delirium. Vooral het stille delirium wordt gemakkelijk gemist of niet herkend, terwijl er aanwijzingen zijn dat dit subtype de ongunstigste prognose heeft. Een ander probleem is dat er in de literatuur geen overeenstemming bestaat, hoe de subtypen vastgesteld moeten worden.

doel (1) Het vergelijken van drie verschillende manieren om het deliriumsubtype vast te stellen: (a) Delirium Rating Scale (drs)-Revised-98; (b) delirium-symptoomchecklijst; (c) polsactigrafie. (2) Exploratief onderzoek naar de variatie van de subtypen in het beloop van een delirium.

methode Prospectieve naturalistische cohortstudie bij patiënten van 70 jaar en ouder die een bypass- en/of hartklepoperatie ondergingen in Erasmus mc. Van de beschikbare patiënten met een postoperatief delirium zal op de 3 manieren het subtype daarvan worden bepaald. Er wordt nagegaan welke fenomenologische aspecten clusteren en welke onderscheiden. Daarnaast zullen twee observatieschalen (drs-r98 en de symptoomchecklijst) worden vergeleken met de gegevens zoals verkregen met pols-actigrafie. Indien mogelijk zullen adviezen worden gegeven voor betere (vroege) herkenning van het (stille) delirium na hartoperatie.

resultaten Voorjaar 2008 kunnen de eerste data van dit onderzoek worden gepresenteerd