De geschiktheid van de traditionele Hamiltonschalen wordt betwijfeld door onvoldoende unidimensionaliteit en divergente validiteit. Deze schalen zijn gebaseerd op de meest voorkomende symptomen van patiënten met depressie of angststoornis. Door hun overlappende en variabele symptomen kunnen de zo ontwikkelde instrumenten nooit voldoende validiteit hebben. De Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale (madrs) en de Brief Scale for Anxiety (bas) van de Comprehensive Psychopathological Rating Scale (cprs) zijn op eenzelfde manier ontwikkeld met bijkomende selectie naar gevoeligheid voor verandering. Verbetering zou kunnen worden bereikt via de onderliggende multidimensionale structuur. In dit onderzoek werd de structuur van de 21 items van 3 cprs-schalen, de bas, madrs, en de Motivationele-Inhibitie-schaal, onderzocht. Deze items werden gescoord bij 334 patiënten van een angst- en depressiepolikliniek. Factoranalyse toonde 4 principale componenten aan: angst, depressie, remming en beklemde boosheid. Elke component had een specifiek correlatiepatroon met de drie dimensies van de Mood and Anxiety Symptom Questionnaire (masq). Bovendien had de vierdimensionale schaalstructuur een lagere itemoverlap dan de 3 oorspronkelijke schalen. De 4 schalen kunnen gebruikt worden voor specifieke farmacotherapie. De verschillen tussen de structuur van de basale symptoomdimensies en die van de masq suggereren dat de eerste met defensesysteemreacties geassocieerd zijn en de tweede met globale stimulusevaluatie en toenaderings- en vermijdingstemperamenten.