achtergrond Het diogenessyndroom wordt gekarakteriseerd door extreme zelfverwaarlozing, verwaarlozing van het leefmilieu en sociale terugtrekking. Er is vaak een opvallend gebrek aan ziektebesef en -inzicht. In sommige gevallen is er sprake van excessief verzamelen. Het merendeel van de patiënten is ouder dan 60 jaar, al zijn er ook jongere patiënten beschreven. Er is geen duidelijkheid over de onderliggende pathologie.
doel Nagaan in hoeverre het diogenessyndroom een uitingsvorm van een psychose of schizofrenie is.
methoden In de literatuur werd gezocht op de trefwoorden 'Diogenes', 'selfneglect', 'squalor' en 'squalorsyndrome' en 'hoarding'. Bovendien werd gebruikgemaakt van referenties in de geselecteerde artikelen.
resultaten Uit de beschreven casus en studies kwam naar voren dat in een gedeelte van de gevallen waarbij werd voldaan aan de criteria van het diogenessyndroom de diagnose psychose of schizofrenie gesteld kon worden. In de overige gevallen werden diagnoses gesteld als obsessieve compulsieve stoornis, alcoholabusus, persoonlijkheidsstoornis en frontotemporale dementie. In circa 30% van de gevallen zou überhaupt geen duidelijke as-I- of -II-diagnose kunnen worden gesteld. Door weigerachtigheid en gebrek aan inzicht (kenmerkend voor het klinisch beeld) is aanvullende diagnostiek vaak niet haalbaar.
conclusie Het diogenessyndroom is een containerbegrip dat verschillende diagnoses kan bevatten. Een psychose is slechts in een deel van de gevallen aanwezig. Nadere diagnostiek (bijvoorbeeld door middel van neuropsychiatrisch onderzoek of beeldvorming) is gewenst, maar wordt vaak niet verricht door weigerachtigheid van de patiënt.