toelichting Het stellen van een diagnose conform de dsm-iv-systematiek, waarbij op grond van de symptomatologie een omschreven stoornis wordt vastgesteld, en de koppeling van deze stoornis aan een bepaald behandeltraject, zoals het uiteindelijke doel is van de invoering van de dbc's, houdt twee potentiële risico's in: 1. De stoornis van de patiënt gaat een eigen leven leiden en wordt door patiënt en behandelaar gezien als een handicap die het bestaan definieert: men is borderliner, bipolair, adhd of autist. De behandeling krijgt het karakter van een optimale aanpassing aan de handicap, meestal ondersteund door langdurige of chronische medicatie. 2. Verder onderzoek naar de betekenis van de symptomatologie, de eventuele beweeglijkheid en veranderbaarheid ervan en een op genezing gerichte behandeling door middel van psychotherapie of psychoanalyse blijven achterwege. In deze parallelsessie wordt het bovenstaande thema aan de orde gesteld aan de hand van de psychoanalyses van twee kinderen met ernstige psychopathologie.
leerdoelen Aan het einde van de sessie moet de deelnemer in staat zijn om de symptoomdiagnostiek door middel van dsm-iv-criteria te relativeren en een open oog hebben voor een potentieel breder scala aan behandelmogelijkheden, waaronder die met meer hoop op verbetering of genezing.