toelichting Er dreigt een tweedeling in de psychiatrie. Niet meer zoals voorheen, tussen biologisch en psychotherapeutisch georiënteerde collega's, maar wel binnen het domein van de neurobiologie. Sommigen voelen zich als een vis in het water in het betreffende jargon. De technieken van geavanceerd beeldvormend onderzoek, de betekenis van brocagebieden, de synthese van brain-derived neurotrophic factor (bdnf) et cetera hebben geen geheimen voor hen. Daartegenover staat een grote groep collega's die wel beseffen dat er relevante nieuwe onderzoeksresultaten zijn, maar die artikelen op dit gebied vergeefs trachten door te worstelen en die bij symposia teleurgesteld de zaal verlaten omdat zij de plaatjes van de spreker niet snel genoeg kunnen ontcijferen. Een gemiste kans. De kenniskloof is te groot geworden. In mijn voordracht wil ik trachten een brug te slaan tussen deze uitersten door belangrijke neurobiologische ontwikkelingen toegankelijk te maken en daarbij een soort handleiding aan te reiken voor collega's die in deze materie nog onvoldoende thuis zijn. De voordracht behandelt vanuit de geschetste achtergrond belangrijke nieuwe inzichten in de neurobiologie van depressie. Het limbische systeem met verbindingen naar de cortex, de rol van amygdala en hippocampus, het samenspel met de hypothalamus- hypofyse-bijnier(hpa)-as en de rol van stress komen aan de orde. Anatomische gevolgen zoals volumevermindering van de hippocampus worden besproken alsmede de invloed van bdnf, het samenspel met neurotransmittersystemen.