achtergrond Een probleem bij routine-outcomemeting bij de voordeur is het spanningsveld tussen de uitgebreidheid van de vragen die gesteld worden en de bereidheid van de patiënten om vragen in te vullen, zeker als het kortdurende behandelingen betreft. Hulpverleners schatten het moeten invullen van veel vragen in als een belasting voor de patiënt.
doel Het ontwikkelen van een praktisch bruikbare screening en uitkomstmeting voor de ambulante zorg binnen een instelling.
methoden Bij de ambulante voordeur van ggnet is daarom gekozen te werken met een algemene screening bestaande uit vier vragenlijsten: de Symptom Checklist-90 (scl-90), de patiëntbehoeftenvragenlijst (Hafkenschied 2004), de World Health Organisation Quality of Life Questionnaire (who-quol) en de World Health Organization Disability Assessment Schedule (who-das). Om tussentijds en bij afronding de zorg te evalueren is een vragenlijst uit 20 items ontworpen die kijkt naar effectiviteit, veiligheid en cliëntgerichtheid.
resultaten Analyses van de probleemgebieden gemeten met de patiëntbehoeftenvragenlijst onder 371 patiënten liet een factorstructuur zien over vier gebieden: rond lichamelijke en medische klachten, administratieve problemen, inzicht in en omgang met de eigen klachten en sociale problemen. De who-quol laat een gemiddeld lage score zien, hetgeen recente bevindingen van het Trimbos-instituut bevestigt dat mensen die zich met psychische klachten melden ook vaaklichamelijke klachten kennen. conclusie Als korte screening lijkt het ontwikkelde instrument bruikbaar voor de dagelijkse praktijk, zowel op face value als op enkele instrumentkwaliteiten. Na een halfjaar waren er nog weinig volgmetingen verzameld. In de presentatie zal meer worden ingegaan op deze followupuitkomsten.