In de gezondheidszorg en ook in de psychiatrie staat de patiënt centraal. Om hem of haar gaat het immers. Zonder patiënt geen behandeling. Sinds de Leidschendamconferenties in de jaren negentig van de vorige eeuw werd de roep naar meer transparantie, bij de zorgverzekeraar, de zorgaanbieder, maar ook bij de patiënt, luider. In de afgelopen jaren werd gezocht naar een eenduidige manier om de patiëntentevredenheid inzichtelijk te maken, maar dit is niet gelukt.
Tijdens deze voordracht komen de verschillende manieren van het in kaart brengen van patiëntentevredenheid aan de orde bij het ontwikkelen van vragenlijsten die de tevredenheid van de patiënt in kaart brengt: bij het ontwikkelen van vragenlijsten (1) door onderzoekers 'zonder', en (2) 'in' samenwerking met de patiënt, en (3) door patiënten zelf en het onderzoek erna. De voor- en nadelen van de verschillende methoden van werken worden besproken. Aan het einde van de voordracht komt aan bod welke methode het meest gewenst is door het 'lijdend voorwerp' en of we onze samenwerking moeten intensiveren om nog beter te begrijpen waar het bij de patiënt om gaat.