Home

Tvp20 05 omslag kijk verder

Tijdschrift voor Psychiatrie 45 (2003) 7

Groeps-, relatie- en gezinstherapie

Samen in Therapie. Gezinstherapie als dialoog

Rober, P.

Acco, Leuven/Leusden 2002 197 pagina's, ISBN 90 334 5103 4, € 22,20

Peter Rober is een van de meest getalenteerde en productieve auteurs van de Nederlandstalige gezinstherapie. Hij beweegt zich vlot tussen de uiteenlopende stijlvormen van de column (Tijdschrift Klinische Psychologie) en het internationale wetenschappelijke artikel (Family Process).

In Samen in Therapie combineert hij met succes deze twee benaderingen: een wetenschappelijk gefundeerde voorstelling van de laatste evoluties binnen de (narratieve) gezinstherapie, gebracht op een toegankelijke en hoogstpersoonlijke wijze. Robers schrijfstijl kan model staan voor zijn therapiestijl: bedachtzaam en duidelijk, intiem en begrensd, bescheiden en vasthoudend, creatief en gestructureerd.

Het eerste deel schetst het theoretische kader. Het maakt de beginnende therapeut wegwijs in het verwarrend kluwen van systemische richtingen en biedt ook de ervaren lezer interessante en verrassende inspiratiebronnen. Het tweede deel werkt dan het centrale concept-'verhaal' van de narratieve therapie verder uit. Ook hier worden verwarrende en tegenstrijdige postmoderne theorieën op een didactische wijze gepresenteerd tot een coherent geheel, steeds geïllustreerd met voorbeelden uit de praktijk. De selectie van geciteerde auteurs is erg beperkt; de nadruk ligt duidelijk meer op de persoonlijke inspiratiebronnen en niet op erudiet encyclopedisme.

Het derde deel richt de focus op het innerlijk gesprek van de therapeut. Heel terecht wordt stilgestaan bij de actieve reflectie, die de laatste jaren veel aandacht verloren heeft ten koste van onderzoek naar efficiëntie, resultaat en symptoomreductie. Deel vier ten slotte brengt vier korte verhalen uit de praktijk, die zonder verder commentaar worden geponeerd en waarop de lezer vrij kan reflecteren.

Na het lezen van dit boek blijf ik achter met één grote bedenking, die eerder frustratie dan kritiek inhoudt: hoe kan de evidence-based-benadering van de psychotherapie zich verhouden tot de complexe intuïtieve werkelijkheid die hier wordt beschreven? Behoudens enkele kleine verwijzingen in het eerste hoofdstuk gaat de auteur hier niet op in.

Samen in Therapie hoort zonder meer thuis op de boekenplank van elke gezinstherapeut, met of zonder ervaring.

D.A.J. de Wachter