Home

Omslag 2020 10 kijk verder

Tijdschrift voor Psychiatrie 52 (2010) 4

Presentaties onderzoekslijnen

De neurobiologie van eetstoornissen; diagnostiek van muis naar mens

M.J.H. Kas, C. Gelegen, E. Pjetri, R.A.H. Adan

PO-53

achtergrond Eetstoornissen zijn complexe psychiatrische aandoeningen gekenmerkt door verschillende gedragseigenschappen, zoals compulsief en hyperactief gedrag en verhoogde angstgevoelens. Familie- en tweelingenonderzoek heeft aangetoond dat erfelijkheid een belangrijke rol speelt in de ontwikkeling van eetstoornissen, maar nieuwe methoden zijn nodig om de interactie tussen genetische en omgevingsrisicofactoren te identificeren.
doel Diermodellen kunnen bijdragen aan de ontrafeling van neurobiologische mechanismen van gedrag, aangezien er, in tegenstelling tot onderzoek in patiëntenpopulaties, systematisch genetisch onderzoek kan worden gedaan met controle over omgevingsinvloeden en genetische heterogeniteit.
methoden Uit ons onderzoek blijkt dat sommige muizenstammen die toegang hebben tot een loopwiel en worden blootgesteld aan een bepaald voedselregime, hyperactief worden, eetgedrag onderdrukken, sterk afvallen in lichaamsgewicht, en een verlaging in plasmaleptineniveaus hebben.
resultaten Door een panel van 21 chromosoomsubstitutiemuisstammen in dit paradigma te testen, hebben we verschillende chromosomen geïdentificeerd die deze anorectische gedragingen beïnvloeden. Eén chromosoom draagt sterk bij aan compulsief loopwielgedrag tijdens voedselbeschikbaarheid. Een ander chromosoom veroorzaakt een sterke verstoring van de locomotorritmen. Een vergelijkende genoomanalyse wijst uit dat deze muischromosomen overlappen met humane chromosomale regio's die recent zijn gevonden bij respectievelijk obsessief-compulsieve stoornissen en anorexia nervosa.
conclusie Door systematisch muisgenetisch onderzoek te combineren met onderzoek naar de invloeden uit de omgeving komen we tot goede kandidaatgenen voor eetstoornissen die vervolgens getoetst kunnen worden in gekarakteriseerde humane eetstoornispopulaties. Deze bevindingen maken het mogelijk om gedragseigenschappen in mens en muis te transleren en dragen bij aan de ontrafeling van neurobiologische mechanismen, diagnostiek en ontwikkeling van nieuwe therapieën voor eetstoornissen.

Literatuur

Kas, M.J.H., Dijk, G. van, Scheurink, A.J.W., e.a. (2003). Agouti-related protein prevents self-starvation. Molecular Psychiatry, 8, 235- 240.